P0471: Obwód czujnika ciśnienia spalin „A”: zakres/działanie

P0471 to diagnostyczny kod usterki związany z emisje, sklasyfikowany jako średni ważności.

• Świeci kontrolka silnika
• Na początku auto często jeździ tak jak wcześniej
• W niektórych modelach kontrolka DPF, czasem zapalająca się później, bo regeneracja się zatrzymała albo uruchamia się za często
• W niektórych autach spadek mocy lub tryb awaryjny
• Większe spalanie, jeśli regeneracja uruchamia się częściej, niż powinna
• W niektórych autach zapisany obok P0470 albo kod ciśnienia DPF, taki jak P2453

Zasadniczo tak, na krótkie dystanse. Na krótką metę można jeździć, a auto na początku często zachowuje się normalnie. Nie zostawiaj tego na tygodnie: bez wiarygodnego sygnału ciśnienia spalin sterownik silnika może wstrzymać regenerację filtra cząstek stałych albo przejść na wartość szacunkową, a niektóre auta ograniczają moc. Filtr, który zbyt długo się nie regeneruje, może się zapchać, a wtedy naprawa czujnika, przewodu ciśnieniowego lub okablowania zamienia się w czyszczenie lub wymianę DPF.

1. Odczytaj wszystkie zapisane kody i ramkę zamrożoną. Zanotuj, czy obok jest zapisany P0470 albo kod DPF (P2452 do P2455, P244A, P244B lub P2463), a także obroty i obciążenie silnika w chwili zapisania usterki. Uniwersalny czytnik OBD2 pokazuje ten kod, jego ramkę zamrożoną i standardowe dane na żywo. Kilka diesli podaje też ciśnienie spalin lub DPF w standardowym PID, ale w większości aut odczyt ciśnienia, stopień zapełnienia sadzą i historia regeneracji wymagają oprogramowania na poziomie producenta, a wymuszoną regenerację lub adaptację nowego czujnika może przeprowadzić tylko takie oprogramowanie albo warsztat.
2. Ustal, który czujnik jest w twoim silniku czujnikiem ciśnienia spalin „A”: czujnik przeciwciśnienia przy kolektorze wydechowym lub turbosprężarce, czujnik przed filtrem cząstek stałych albo, w wielu TDI koncernu Volkswagena, czujnik ciśnienia różnicowego DPF. Sprawdź dokumentację warsztatową dla kodu swojego silnika.
3. Na zimnym silniku prześledź rurki i przewody ciśnieniowe od układu wydechowego do czujnika. Szukaj pękniętych, nadtopionych, zagiętych lub odłączonych przewodów, a przy czujniku różnicowym sprawdź, czy oba przewody są podłączone do właściwych króćców, bo zamienione dają wiarygodnie wyglądający, ale błędny odczyt.
4. Odłącz rurki i sprawdź, czy są drożne. Metalowe rurki przy wydechu potrafią zapełnić się sadzą, a przedmuchanie ich albo przeczyszczenie drutem zwykle ujawnia zatkanie.
5. Oprogramowaniem na poziomie producenta porównaj odczyt ciśnienia przy wyłączonym silniku, a potem na biegu jałowym i wyższych obrotach. Przy wyłączonym silniku odczyt powinien być bliski zera, a przy czujniku ciśnienia bezwzględnego bliski ciśnieniu atmosferycznemu, i powinien płynnie rosnąć wraz z obrotami. Odczyt, który stoi w miejscu, skacze albo jest mocno przesunięty w spoczynku, wskazuje na czujnik.
6. Sprawdź nieszczelności wydechu przed punktem pomiaru oraz nieszczelności doładowania i EGR, które zmieniają przepływ i ciśnienie spalin.
7. Jeśli rurki i przewody są sprawne, wymień czujnik na część właściwą dla kodu silnika, przeprowadź adaptację czujnika, jeśli sterownik silnika jej wymaga, skasuj kod i wykonaj jazdę próbną. Jeśli filtr jest faktycznie zapełniony, kolejnym krokiem jest wymuszona regeneracja albo czyszczenie.